۞ Аз Анас ибни Молик разияллоҳу анҳу ривоят аст, ки Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам ба Муоз гуфт: Эй Муоз, оё туро дуое биёмӯзонам, ки чун бо он дуо кунӣ, агар монанди кӯҳи Уҳуд бар ту вом (қарз) бошад, Худои таоло яқинан, онро аз ту хоҳад пардохт:
Аллоҳумма молика-л-мулки ту'ти-л-мулка ман ташо'у ва танзиъу-л-мулка мимман ташо'у ва туъиззу ман ташо'у ва тузиллу ман ташо'у, биядика-л-хайру, иннака ъало кулли шай'ин қадир(ун), Раҳмона-д-дунё ва-л-охирати ва Раҳимаҳумо, туътиҳумо ман ташо'у ва тамнаъу минҳумо ман ташо'у, ирҳамнӣ раҳматан туғнинӣ биҳо ъан раҳмати ман сивока.
Худовандо, эй дорандаи подшоҳӣ, (эй он ки подшоҳиву мулки ҷаҳону охират зери фармони туст,) ба ҳар кӣ (аз бандагонат) хоҳӣ, подшоҳиро медиҳӣ ва аз ҳар кӣ (аз бандагонат) хоҳӣ, подшоҳиро бозмеситонӣ ва ҳар киро хоҳӣ, арҷманд месозӣ ва ҳар киро хоҳӣ, хор мегардонӣ. Некӣ ба дасти туст, ҳароина, ту бар ҳама чиз тавоноӣ. Эй Бахшояндаи дунё ва охират ва меҳрубони ҳар ду ҷаҳон, ба ҳар кӣ хоҳӣ, ҳар дуро (яъне дунёву охиратро) медиҳӣ ва он дуро (яъне дунёву охиратро) аз ҳар кӣ хоҳӣ, бозмедорӣ. Маро раҳмате фармо, ки бо он маро аз раҳмати дигарон бениёз гардонӣ.
Ҳадисро Имом Табаронӣ дар «Ал-муъҷаму-с-сағир» бо исноди хуб ривоят карда аст. «Саҳеҳу-т-тарғиби ва-т-тарҳиб»; 1821, ҳадиси ҳасан аст. ۞
Аз ҷониби Фирдавсии Нуралиён нигошта шуд
|
03 Апрели 2010
Нашру пахши Ислом дар сарзамини Ҳиндустон муддатҳо баъд аз давраи саҳоба ва тобеъин сурат гирифт ва бузургмардоне, ки нақши асосие дар ин росто доштаанд, ба гунаи мустақим ҷонишинони саҳоба набуданд, балки мусалмонони мухталифе аз арабҳо, туркҳо, эрониҳо, афғонҳо ва мардуми Мовароуннаҳр будаанд, ки дар миёнашон уламо, туҷҷор ва соҳибони ҳирфаҳои мухталиф вуҷуд доранд.
Дар натиҷаи талошҳои ин шахсиятҳо Ислом дар сарзамини Ҳинд дар мароҳили мухталиф ва гунае оҳиста-оҳиста пахш гардидааст.
Аммо мутаассифона, дар паҳлӯи ин нашру пахши Ислом таваҷҷӯҳи ҷиддие ба тазкия ва ислоҳи нафс ва тарбияти зоту шахсияти афрод сурат нагирифтааст. Матлабе, ки бидуни он Ислом таъсири воқеии худро бар ҷомеаи башарӣ гузошта наметавонад ва чеҳраи аслии ислом дар онон намудор намешавад. Аз ин рӯ, дар навмусалмонон навоқиси бисёре аз дидгоҳи фикру амал боқӣ монд.
Сипас мардуме, ки дар давраҳои баъдӣ аз Эрон ва марзҳои он ба Ҳинд муҳоҷират варзиданд, бо худ пиндорҳо ва русуму одотеро ба армуғон оварданд, ки ҳеҷ гуна пайванде бо Ислом надошт.
Ҳамчунон ки дар натиҷаи омезиш бо номусалмонон ва пайвандҳову дӯстиҳои иҷтимоӣ, андешаҳо ва одоти бисёре дар миёни мусалмонон ривоҷ ёфт.
Ғизоҳои дӯстдоштаи Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам)
Аз ҷониби Фирдавсии Нуралиён нигошта шуд
|
30 Сентябри 2009
Чун хонандаҳои азиз лутф намуда бо мо дар тамос шуданду роҷеъ ба матлаби "эҳтироми нон" изҳори назар намуданд ва чун дар ин шумора посух ба хонандаҳои муҳтарамро ваъда дода будем, дар бастагӣ ба мавзӯъ ковише дар интернет анҷом додам ва онро ба хонандаҳои азиз пешниҳод менамоям. Гарчанде ҳазрати Расули акрам саллалоҳу алайҳи ва саллам ҳар чӣ дошт фидои дигарон мекард ва аз хонааш камтар дида мешуд, ки дуде баланд шавад, вале ривоёти исломӣ маълумотеро оид ба ғизохӯриҳои ӯ ва ғизоҳои дӯстоштааш ба мо нақл намудаанд.
Мутобиқи ҷустуҷӯи интернетӣ аксари ривоятҳо баёнгари онанд, ки Пайғамбари худо ва ёронаш хеле зиёд аз хурмо истифода менамуданд. Имом Бухорӣ аз ҳадиси Оиша разияллоҳу анҳо ривоят мекунад, ки ҳазрати Муҳаммад саллалоҳу алайҳи ва саллам аз хӯрданиҳо ширинӣ ва хурморо дӯст медошт.
Дар ҷилди 7, Саҳеҳ Бухорӣ дар китоби ғизо таҳти рақами 348 аз ҳазрати Анас ривоят шудааст, ки мефармояд ман дидам, ки назди Пайғамбари худо саллалоҳу алайҳи ва саллам шӯрбоеро гузоштанд, ки ҳам гӯшт дошту ҳам каду ва дидам, ки Расули худо пораҳое аз кадуро аз он шӯрбо мебардошту мехӯрд.
Дар ҳамин марҷаъи собиқ таҳти рақами 358 аз Абу Ҳурайра ривоят шудааст, ки ҳазрати Пайғамбар саллалоҳу алайҳи ва саллам байни саҳобагон хурмо тақсим менамуд ва барои ман панҷ хурмо расид, ки яктои он Ҳашафа (номи хурмо -С.Ю.) буд ва хӯрданаш барои дандонҳои ман сахт буд.